про рыжие волосы
Jul. 15th, 2011 11:52 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
alta_voceНа тифлисском старом кладбище не было приличествующего покоя. Все ходили и ходили, поляки, норвежцы и не только, в основном важные и нарядные, и спрашивали про одну и ту же могилу. Она не была потеряна, но располагалась в глубине кладбища. Директор кладбища, которому надоело, решился на эксгумацию, чтобы перенести могилу ко входу кладбища. Старое надгробие при этом не уничтожено. Таким образом, на кладбище имеется 2 могилы с тем же именем. Короткой жизни дамы, носившей это имя, хватило бы и на три.
Когда могилу открыли, показались ярко-рыжие - через сто лет - волосы, запломбированные зубы. Гнилые зубы не мешали неземным страстям. Она считалась и художницей, и литератором и профессиональной пианисткой, но главное ее предназначение было быть музой.
Портрет работы Мунка
Дагни Юэль, краса декадентских салонов, восторг Мунка и Стринберга, жена Пшибышевского, была застрелена любовником в тифлисской гостинице.
Пшибышевски был только рад. Он и сам не монашествовал. Куча незаконных детей от кучи любовниц. Один из незаконных детей расстрелян в 37-м. Тот самый, чья мать покончила с собой еще до убийства Дагни.
История очень классическая, но вот что интересно: настоящая классика легче удается на пересечении культур.
Historia powstawania bohem w Europie:
1830 - cyganeria paryska,
1840 - cyganeria warszawska,
1890 - cyganeria berlińska,
1898 - cyganeria krakowska.
Пшибышевский, молитва, po polsku:
Modlitwa
Ty, która w czarne sny moje świetlanymi palcami wplatasz piękno więdniejących jesieni,
blaski okwitłych przepychów, spiekłe barwy ogniem trawionych rajów, -
O jasna moja -
wiele bólu się prześniło, odkąd Cię po raz ostatni widziałem, ale wciąż jeszcze lśni me serce
nad gwiazdami, któreś w me życie rozsiała, wciąż jeszcze rwą się z krwi mojej dyszące ręce
ku szczęściu, które mi kiedyś w duszy rozpaliłaś.
Ty, która w ciemnej pomroce cichymi rękoma przędziesz mi na zaczarowanych harfach
ciężką zadumę o chwilach rozkoszy, co jak poszum dalekich skrzydeł przewiały, o słońcach,
co w morzu tonąc, iskrzą się na zachodzie krwawą rosą, o nocach, co do ciepłych piersi tulą
serca zbolałe -
O jasna moja -
już tyle razy słońce zapadło, odkąd koiłaś czarownymi pieśniami smutek mej duszy, a wciąż
jeszcze widzę w smutnym rozjęku Twe oczy, jak się żarzą w nieziemskim zachwycie i jasną
rękę widzę, jak się ku mnie wysuwa i w płonącym krzyku chwyta za moją.
Ty, która mi noce burz na dni pogody przemieniasz, w głębiach snu mi jawy gasisz, w
bezbrzeżne dale odsuwasz pobliża - która mi w sercu błędne ognie rozpalasz i czarne kwiecie
ku życiu niecisz -
O jasna moja -
Już tysiąc razy świat się przeobraził, odkąd Twe ostatnie spojrzenie chłonęło gasnące blaski
mej duszy, a wciąż jeszcze widzę Twą drobną twarz dziecka i złotą koronę jedwabnych
włosów wokół Twej skroni, widzę, jak dwie łzy spłynęły w blady uśmiech, co tlał na Twych
ustach, i słyszę, jak głos Twój ciemną skargą się żali.
Ty, która mi rozrywasz pieczęcie wszelkich tajemnic i czytasz runy ukrytych sił, a po
wszystkich szałach mego życia roztaczasz się tęczą łaski od jednego nieba do drugiego -
nigdy jeszcze nie wichrzyły się taką burzą gwiazdy moje, nigdy jeszcze nie płomieniała
jasność, co Twą skroń wieńczy, tak krwawymi błyski, jak teraz, kiedym Cię już na zawsze
utracił.
Przed Twe nogi rzucam gwiazdy moje, stopy Twe oplatam snów mych czarnym kirem, a w
ręce Twoje kładę me serce - me serce...
Когда могилу открыли, показались ярко-рыжие - через сто лет - волосы, запломбированные зубы. Гнилые зубы не мешали неземным страстям. Она считалась и художницей, и литератором и профессиональной пианисткой, но главное ее предназначение было быть музой.
Портрет работы Мунка
Дагни Юэль, краса декадентских салонов, восторг Мунка и Стринберга, жена Пшибышевского, была застрелена любовником в тифлисской гостинице.
Пшибышевски был только рад. Он и сам не монашествовал. Куча незаконных детей от кучи любовниц. Один из незаконных детей расстрелян в 37-м. Тот самый, чья мать покончила с собой еще до убийства Дагни.
История очень классическая, но вот что интересно: настоящая классика легче удается на пересечении культур.
Historia powstawania bohem w Europie:
1830 - cyganeria paryska,
1840 - cyganeria warszawska,
1890 - cyganeria berlińska,
1898 - cyganeria krakowska.
Пшибышевский, молитва, po polsku:
Modlitwa
Ty, która w czarne sny moje świetlanymi palcami wplatasz piękno więdniejących jesieni,
blaski okwitłych przepychów, spiekłe barwy ogniem trawionych rajów, -
O jasna moja -
wiele bólu się prześniło, odkąd Cię po raz ostatni widziałem, ale wciąż jeszcze lśni me serce
nad gwiazdami, któreś w me życie rozsiała, wciąż jeszcze rwą się z krwi mojej dyszące ręce
ku szczęściu, które mi kiedyś w duszy rozpaliłaś.
Ty, która w ciemnej pomroce cichymi rękoma przędziesz mi na zaczarowanych harfach
ciężką zadumę o chwilach rozkoszy, co jak poszum dalekich skrzydeł przewiały, o słońcach,
co w morzu tonąc, iskrzą się na zachodzie krwawą rosą, o nocach, co do ciepłych piersi tulą
serca zbolałe -
O jasna moja -
już tyle razy słońce zapadło, odkąd koiłaś czarownymi pieśniami smutek mej duszy, a wciąż
jeszcze widzę w smutnym rozjęku Twe oczy, jak się żarzą w nieziemskim zachwycie i jasną
rękę widzę, jak się ku mnie wysuwa i w płonącym krzyku chwyta za moją.
Ty, która mi noce burz na dni pogody przemieniasz, w głębiach snu mi jawy gasisz, w
bezbrzeżne dale odsuwasz pobliża - która mi w sercu błędne ognie rozpalasz i czarne kwiecie
ku życiu niecisz -
O jasna moja -
Już tysiąc razy świat się przeobraził, odkąd Twe ostatnie spojrzenie chłonęło gasnące blaski
mej duszy, a wciąż jeszcze widzę Twą drobną twarz dziecka i złotą koronę jedwabnych
włosów wokół Twej skroni, widzę, jak dwie łzy spłynęły w blady uśmiech, co tlał na Twych
ustach, i słyszę, jak głos Twój ciemną skargą się żali.
Ty, która mi rozrywasz pieczęcie wszelkich tajemnic i czytasz runy ukrytych sił, a po
wszystkich szałach mego życia roztaczasz się tęczą łaski od jednego nieba do drugiego -
nigdy jeszcze nie wichrzyły się taką burzą gwiazdy moje, nigdy jeszcze nie płomieniała
jasność, co Twą skroń wieńczy, tak krwawymi błyski, jak teraz, kiedym Cię już na zawsze
utracił.
Przed Twe nogi rzucam gwiazdy moje, stopy Twe oplatam snów mych czarnym kirem, a w
ręce Twoje kładę me serce - me serce...
![[identity profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/openid.png){kind=small}
no subject
Date: 2011-07-15 10:05 pm (UTC)no subject
Date: 2011-07-15 11:08 pm (UTC)Бунин, с одной стороны, не понимал декадентской эстетики. А с другой - рассказ 40-го года. Долгонько крутился сюжет.
no subject
Date: 2011-07-16 05:54 am (UTC)no subject
Date: 2011-07-16 08:19 am (UTC)no subject
Date: 2011-07-16 02:01 am (UTC)